Matka, ojciec, siostra, brat, dziadek, babcia, ca\u0142a rodzina p\u0142aka\u0142a, bo odesz\u0142a ich linia krwi, ich rodzice stracili c\u00f3rk\u0119, ich siostra j\u0105 straci\u0142a, ich wnuczka j\u0105 straci\u0142a, bo r\u00f3\u017ca, kt\u00f3ra nie rozkwit\u0142a w pe\u0142ni, zwi\u0119d\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142a wie\u015b p\u0142aka\u0142a, bo znikn\u0119\u0142a bardzo m\u0142oda dziewczyna, niczym kwiat, kt\u00f3ry dopiero co rozchyli\u0142 p\u0142atki.<\/p>\n\n\n\n
A on, jej narzeczony, p\u0142aka\u0142 i pochyla\u0142 g\u0142ow\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Zgodnie z materia\u0142ami \u2013 Zgadza si\u0119<\/a> .<\/p>\n\n\n\n Mia\u0142a 16 lat. W tym wieku pragn\u0119\u0142a wielu rzeczy: uczy\u0107 si\u0119, \u0142adnie si\u0119 ubiera\u0107, s\u0142ucha\u0107 modnej muzyki, kocha\u0107 i \u017cy\u0107. I czy mog\u0142a my\u015ble\u0107 o czymkolwiek innym? Tylko o \u015blubie z Lesz\u0105 w pi\u0119knej bia\u0142ej sukni \u015blubnej z welonem i bia\u0142ymi r\u0119kawiczkami, o dzieciach, o ich wychowaniu. I o wyj\u015bciu za m\u0105\u017c tylko za niego, bo kocha tylko jego.<\/p>\n\n\n\n Czy starszy brat nie powinien by\u0142 zaprosi\u0107 kolegi?! \u201eS\u0142uchaj, ma\u0142y, nie zakochuj si\u0119 w Lioszy, bo ty musisz si\u0119 uczy\u0107, a on musi si\u0119 o\u017ceni\u0107, bo jego matka choruje, a w domu jest mn\u00f3stwo roboty\u201d \u2013 powiedzia\u0142 brat Iwan. \u201eAle ja go potrzebuj\u0119, twojego kolegi\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a gniewnie Taja.<\/p>\n\n\n\n Ca\u0142a rodzina przygotowywa\u0142a si\u0119 na przybycie Lyoszy. Sprz\u0105tali dom, gotowali, nakrywali do sto\u0142u. Starali si\u0119, \u017ceby przyjaciel Iwana polubi\u0142 wizyt\u0119. Taja te\u017c si\u0119 wystroi\u0142a. A oto i go\u015b\u0107. Przyszed\u0142 z kwiatami, wiedz\u0105c, \u017ce Iwan ma m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119. Wiedzia\u0142, \u017ce starsza mieszka osobno. Poznali si\u0119. I od razu przypadli sobie do gustu. Taja zarumieni\u0142a si\u0119, spuszczaj\u0105c wzrok. Niakowicz i Lyosza.<\/p>\n\n\n\n Po dw\u00f3ch dniach pobytu go\u015b\u0107 wr\u00f3ci\u0142 do domu. D\u0142ugie rozmowy telefoniczne, upragnione przez oboje, trwa\u0142y sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy. Taja po dziewi\u0105tej klasie uczy\u0142a si\u0119 w technikum, a Liosza pracowa\u0142. A przed Tr\u00f3jc\u0105 przyszed\u0142 si\u0119 o\u015bwiadczy\u0107. \u201eTajeczko, jeste\u015b jeszcze taka m\u0142oda, nie wychod\u017a za m\u0105\u017c, musisz si\u0119 jeszcze uczy\u0107\u201d \u2013 b\u0142aga\u0142a matka c\u00f3rk\u0119, jakby przeczuwa\u0142a co\u015b z\u0142ego. \u201eUcz si\u0119 chocia\u017c jeszcze rok, potem wyjdziesz za Liosz\u0119, a on poczeka\u201d. Ale Taja nie chcia\u0142a s\u0142ucha\u0107. Poda\u0142a swatkom r\u0119czniki.<\/p>\n\n\n\n Czy bliska relacja z Alosz\u0105 wp\u0142yn\u0119\u0142a na zdrowie Tai, czy te\u017c choroba nagle da\u0142a o sobie zna\u0107, bo zachorowa\u0142a? Nie by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa, przygotowuj\u0105c si\u0119 do \u015blubu i kupuj\u0105c sukni\u0119 \u015blubn\u0105. \u201eCo\u015b mnie nie cieszy\u201d \u2013 powiedzia\u0142a matce \u2013 \u201ejakby to nie ja wychodzi\u0142a za m\u0105\u017c. Tak bardzo marzy\u0142am o tej chwili, a dzi\u015b czuj\u0119, \u017ce nie za\u0142o\u017c\u0119 tej sukni\u201d. A matka odpowiedzia\u0142a: \u201eCo ty m\u00f3wisz, wszystko b\u0119dzie dobrze\u201d. A ona sama, odwracaj\u0105c si\u0119, westchn\u0119\u0142a g\u0142\u0119boko: \u201eNiech si\u0119 tak nie stanie, Bo\u017ce!\u201d<\/p>\n\n\n\n Przymierzaj\u0105c sukni\u0119 \u015blubn\u0105 przed lustrem, gdy zosta\u0142a sama w domu, z jakiego\u015b powodu Taya zacz\u0119\u0142a p\u0142aka\u0107. Smutek wywo\u0142a\u0142 b\u00f3l w podbrzuszu, silny b\u00f3l. Karetka nie zwleka\u0142a. Zawie\u017ali j\u0105 do szpitala powiatowego, postawili diagnoz\u0119. Taya o tym nie wiedzia\u0142a. Zaproponowali operacj\u0119 w klinice onkologicznej. Wszyscy kochali t\u0119 m\u0142od\u0105, \u015bliczn\u0105 i sympatyczn\u0105 pacjentk\u0119: lekarze, personel medyczny i pacjenci tacy jak ona. Przygotowuj\u0105c j\u0105 do operacji, liczyli na najlepsze, a mo\u017ce nast\u0105pi\u0142 b\u0142\u0105d w badaniach? Nie chcia\u0142am w to wierzy\u0107, nie chcia\u0142am my\u015ble\u0107, \u017ce ona, taki kwiat, kt\u00f3ry ledwo rozkwita, wkr\u00f3tce zwi\u0119dnie\u2026 Bo choroba nabiera\u0142a tempa, pe\u0142zaj\u0105c po jej ciele.<\/p>\n\n\n\n Lesha przychodzi\u0142 do niej co wiecz\u00f3r z kwiatami. Ca\u0142owa\u0142 j\u0105, u\u015bmiecha\u0142 si\u0119, opowiada\u0142 jej zabawne historie. Warto by\u0142o zobaczy\u0107, jacy byli szcz\u0119\u015bliwi i zakochani. Wiedzia\u0142, \u017ce Tai wkr\u00f3tce odejdzie, ale nie opuszcza\u0142 jej, wspiera\u0142 swoj\u0105 uwag\u0105, ogrzewa\u0142 jej serce mi\u0142o\u015bci\u0105. A ona nie mia\u0142a poj\u0119cia o straszliwej i nieuleczalnej chorobie w ostatnim stadium.<\/p>\n\n\n\n \u201eWyci\u0105gn\u0119 j\u0105 z tej choroby moj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do niej, musi \u017cy\u0107, bo kto kocha, nie umiera!\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Lyosza do matki Tai, gdy ta, wsp\u00f3\u0142czuj\u0105c mu, \u017ce marnuje czas, poprosi\u0142a go, by zostawi\u0142 c\u00f3rk\u0119. Wyni\u00f3s\u0142 j\u0105 ze szpitala na r\u0119kach, ale nie dlatego, \u017ce nie mog\u0142a chodzi\u0107. Nie, naprawd\u0119 chcia\u0142 zrobi\u0107 dla niej co\u015b dobrego. Po prostu wiedzia\u0142, \u017ce nie wyniesie jej z o\u0142tarza na r\u0119kach.<\/p>\n\n\n\n Aby nie dopu\u015bci\u0107 do rozpaczy Tai, 1 wrze\u015bnia rozpocz\u0119\u0142a nauk\u0119 w technikum. W listopadzie przerwa\u0142a nauk\u0119, bo opuszcza\u0142y j\u0105 si\u0142y. Aleksiej chcia\u0142 j\u0105 po\u015blubi\u0107, podpisa\u0107 kontrakt ma\u0142\u017ce\u0144ski, wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c, ale rodzice Tai powiedzieli: \u201ePo co? Jeste\u015b jeszcze m\u0142oda, czas minie i wyjdziesz za m\u0105\u017c\u201d. A Tai \u017cy\u0142a nadziej\u0105, \u017ce mo\u017ce stanie si\u0119 cud i wyzdrowieje. Przez \u0142zy zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do Lioszy: \u201eNa pewno si\u0119 pobierzemy, ja tylko wyzdrowiej\u0119, bo widzisz, bia\u0142a suknia te\u017c musi by\u0107 uszyta. Urodz\u0119 dzieci i b\u0119dziemy szcz\u0119\u015bliwi\u201d. Liosza pociesza\u0142 j\u0105, jak m\u00f3g\u0142, wpajaj\u0105c nadziej\u0119 na wyzdrowienie, cho\u0107 widzia\u0142, \u017ce Tai nie jest w lepszym stanie, ale z ka\u017cdym dniem jest gorzej.<\/p>\n\n\n\n Byli razem a\u017c do jej ostatniego tchnienia. Podni\u00f3s\u0142 j\u0105, bo wydawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce nikt nie opu\u015bci jej tak delikatnie, da\u0142 jej jedzenie i picie z \u0142y\u017cki. Po Bo\u017cym Narodzeniu odesz\u0142a. Przy trumnie, w kt\u00f3rej le\u017ca\u0142a Taya, ubrana ca\u0142a na bia\u0142o, niczym panna m\u0142oda, jej bliscy stali w wielkim \u017calu, jej matka, za\u0142amuj\u0105c r\u0119ce, g\u0142o\u015bno p\u0142aka\u0142a. On, jej kochanek, jej narzeczony, sta\u0142 przy trumnie z bukietem kwiat\u00f3w. Sta\u0142 i p\u0142aka\u0142, bo \u017cegna\u0142 swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 na zawsze. Wie\u015b p\u0142aka\u0142a. I niebo p\u0142aka\u0142o, sypi\u0105c srebrnymi p\u0142atkami \u015bniegu, jakby toruj\u0105c mi\u0119kk\u0105 drog\u0119, ostatni\u0105 drog\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Matka, ojciec, siostra, brat, dziadek, babcia, ca\u0142a rodzina p\u0142aka\u0142a, bo odesz\u0142a ich linia krwi, ich rodzice stracili c\u00f3rk\u0119, ich siostra j\u0105 straci\u0142a, ich \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":22378,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-22377","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22377","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=22377"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22377\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22379,"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22377\/revisions\/22379"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/22378"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=22377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=22377"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lifevery.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=22377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}